Τι να κλέψω εγώ;

Άλλοι κλέφτουν περίπτερα, άλλοι τράπεζες, οι πιο πολλοί κλέφκουν εκκλησιές τζαι τωρά τελευτέα εφκήκε μια άλλη μόδα, να κλέφκεις παλιούς πεθαμένους προέδρους.

Αλλά τούτοι που εκλέψαν τον Τάσσο πρέπει να πάσχουν που μετριοπάθεια. Εν νομίζω να πιστεύκουν πολλά στον εαυτό τους. Ήταν οι πρώτοι που επιχειρήσαν κάτι τέθκοιο, έπρεπε τουλάχιστον να θέσουν τον πήχι νάκκο πιο ψηλά!

Αν ήμουν εγώ για παράδειγμα ήταν να έκλεφκα κάποιον που να προλάβαν να του στήσουν τζαι άγαλμα. Π.χ. τον Μακάριο. Ή τον Γρίβα. Η τον Χάρυ Τρούμαν. Οι όι ήβρα το, τον Αβραάμ Λίνκολν. Ντα αν έκλεφκα τον Λινκολν ήτουν να τον εκάδρωνα!

Τούτοι όμως τον Τάσσο τι να τον κάμουν; Αφού να πεις εν συλλέκτικό κομμάτι, έννενι...

Λαλείτε να εκάμαν λάθος; Μπορεί τζαι τούτοι να εθέλαν να κλέψουν ένα πτώμα έτσι τυχέα, μπορεί να μεν τους έκοφτεν πιος ήταν. Τωρά τι χρειάζουντε το πτώμα μεν με ρωτάτε, εν ξέρω.
Αν εκλέφκαν ένα τυχέο άθρωπο εν θα εγίνετουν τόσος ντόρος. Ήταν να το πουν τα νέα μιαν φοράν τζαι κανεί.

Ε έτυχε τους να κλέψουν τον Τάσσο, εκάτσαν πάνω τωρά αν τους έβρουν. Τζαι τούτοι αντί να παν σε κανένα μιτσί νεκροταφίο, τστστς...

Το ερώτημα παραμένει, τι θέλουν το πτώμα τούτοι; Άχρηστοι...
Εν τζαι είπα σας, μισώ αθρώπους που καρτερούν τον άλλον να πεθάνει για να τον κλέψουν. Εν είχαν αρτσίδκια να τον σηκώσουν ίσια πάνω πριν πεθάνει;